مردمان را عیب نهانی[1] پیدا مکن که مر[2] ایشان را رسوا کنی و خود را بی اعتماد.

 

[1] .عیب پنهان.

[2] . نشانه‌ای زاید که برای زینت کلام به کار می‌رفته است.

 

گلستان.