مال از بَهر آسایش عمر است نه عمر از بَهر[1] گِرد[2] کردن مال.

عاقلی را پرسیدند: نیکبخت کیست و بدبختی چیست؟

گفت: نیکبخت آن که خورد و کِشت[3] و بدبخت آن که مُرد و هِشت[4].

 

گلستان. سعدی

 

[1] . برای، به خاطر.

[2] .جمع کردن.

[3] .کاشتن.

[4] .گذاشتن، رها کردن، ترک کردن. خوشبخت کسی است که از مالش استفاده کند و به دیگران نیز ببخشد و بدبخت کسی است که بدون استفاده از مالش بمیرد و آن را برای بازماندگانش به ارث بگذارد !